«Οι μεγάλοι», (Grown ups).
Γράφει ο συνεργάτης μας, Αργύρης Γιουρούκης.
Κάποιοι άντρες δεν ωριμάζουν ποτέ. Πρωταγωνιστούν: Άνταμ Σάντλερ, Κέβιν Τζέιμς, Κρις Ροκ, Ντέιβιντ Σπέιντ, Ρομπ Σνάιντερ, Σάλμα Χάγιεκ, Μαρία Μπέλο και Μάγια Ρούντολφ, σε σκηνοθεσία Ντένις Ντάγκαν.
5 παιδικοί φίλοι αποφασίζουν να βρεθούν για 1η φορά μετά από 30 ολόκληρα χρόνια, με αφορμή το θάνατο του αγαπημένου τους προπονητή μπάσκετ στο σχολείο. Έτσι, συναντιούνται στο σπιτάκι της λίμνης (όπου γιόρτασαν την κατάκτηση του κυπέλλου τους), για να περάσουν μαζί με τις οικογένειές τους την 4ης Ιουλίου. Προσπαθώντας να πιάσουν το νήμα από εκεί που το άφησαν, ανακαλύπτουν ότι το να μεγαλώνεις σε ηλικία δε συνεπάγεται ότι μεγαλώνεις απαραίτητα και στο μυαλό.
Κωμωδία με κρύες ατάκες και αντίστοιχα πλάνα.
Εφηβική ταινία, με τραβηγμένες υπερβολές και πολύ μπλα-μπλα.
Στις χοντρές πλάκες, χαμογελάς. Έχει και τα έξυπνα και ανατρεπτικά της στοιχεία.
Μετά τη μέση γίνεται κουραστική έως προβλέψιμη.
Λίγες διάσπαρτες φιλοσοφίες, αμερικάνικη σημαία και βεγγαλικά.
Και κρίσεις ειλικρίνειας από όλους, στο τέλος.
Νεαροί στο μπάσκετ. Πριν από χρόνια. Μεγάλη επιτυχία. Θα μεγαλώσουν;
Η ζωή είναι ζόρικη. Τα παιδιά σε πάνε εκεί που δε θέλεις.
Νέα και παλιά παιχνίδια. Το χάσμα γενεών. Οι γονείς κάνουν λάθη.
Αλλαγή ρόλων, ακόμη και άντρα-γυναίκας.
Όχι στο κρέας. Μόνο χορτοφάγοι.
Αλλάζουν οι καιροί. Ευτυχώς.
Κάποια πράγματα όμως, δεν αλλάζουν. Ευτυχώς.
Δε συμβαίνει τίποτα εδώ και μ’ αρέσει.
Τρομερή συνάντηση, τραγικό γεγονός. Η κηδεία.
Τα λόγια του προπονητή τους έρχονται στ’ αυτιά τους.
Όταν έρθει η τελική λήξη, να μην έχετε μετανιώσει για τίποτα.
Χωρίς τύψεις, στη λήξη της ζωής.
Η τελική αναμέτρηση, η σκόπιμη απώλεια της νίκης.
Οι μικρές ήττες της καθημερινότητας, προκειμένου να παραμείνεις ζωντανός.
Προκειμένου να μπορείς να πεις στο γιο σου: Σ’ αγαπώ.
Να μια πέτρα, γιέ μου. Κάνε κάτι μ’ αυτή.
Απλά, οτιδήποτε.













Leave a Reply